Petroleumdiesel bevat gewoonlijk 60ppm water in
suspensie. Op dit niveau is het water bijna
verwaarloosbaar. Op voorwaarde dat de brandstof
regelmatig wordt gebruikt en bijgevuld doen zich geen
problemen voor met de eerder genoemde microbiële contaminatie.
DAT WAS TOEN, DIT IS NU
Biodiesel bevat gewoonlijk tot 25 keer meer water in suspensie dan petroleumdiesel. De wereldwijde introductie van biodiesel over de voorbije jaren in een streven naar een zuinig gebruik van fossiele brandstoffen, koolstofneutrale doelstellingen en energieveiligheid, heeft een brandstofprobleem uit de zeevaart aan land gebracht: biodiesel is een ideale leefomgeving waarin microben uitstekend gedijen.
Het Lloyds Register heeft een technische studie gepubliceerd (Paper Nº4, Session 1994-95) die de kritieke niveaus voor bacteriën in brandstof afbakende. Minder dan 500cfu (kolonievormende eenheden) per liter is aanvaardbaar. Vanaf 500-1000cfu gewaagt Lloyds van "aanwezigheid van microbiële woekering" en vanaf meer dan 1000cfu “microbiële woekering; operationele problemen; grondig onderzoeken; antimicrobiële behandeling toepassen”.
Bij petroleumdiesel zal er zelden sprake zijn van kritieke niveaus van meer dan 500cfu buiten maritieme of langdurige opslagsituaties. Biodiesel is een ander verhaal – het hogere watergehalte maakt de omgeving bijzonder aantrekkelijk
voor microben.
DAT WAS TOEN, DIT IS NU
Biodiesel bevat gewoonlijk tot 25 keer meer water in suspensie dan petroleumdiesel. De wereldwijde introductie van biodiesel over de voorbije jaren in een streven naar een zuinig gebruik van fossiele brandstoffen, koolstofneutrale doelstellingen en energieveiligheid, heeft een brandstofprobleem uit de zeevaart aan land gebracht: biodiesel is een ideale leefomgeving waarin microben uitstekend gedijen.
Het Lloyds Register heeft een technische studie gepubliceerd (Paper Nº4, Session 1994-95) die de kritieke niveaus voor bacteriën in brandstof afbakende. Minder dan 500cfu (kolonievormende eenheden) per liter is aanvaardbaar. Vanaf 500-1000cfu gewaagt Lloyds van "aanwezigheid van microbiële woekering" en vanaf meer dan 1000cfu “microbiële woekering; operationele problemen; grondig onderzoeken; antimicrobiële behandeling toepassen”.
Bij petroleumdiesel zal er zelden sprake zijn van kritieke niveaus van meer dan 500cfu buiten maritieme of langdurige opslagsituaties. Biodiesel is een ander verhaal – het hogere watergehalte maakt de omgeving bijzonder aantrekkelijk
voor microben.
Bijgevolg is de mate van blootstelling aan condensatie, lekken of opslagtermijn in stilstand voordat de woekering begint drastisch beperkt. De kwaliteit van moderne biobrandstoffen neemt veel sneller af dan die van hun voorgangers op basis van petroleum.
Kolonievormende eenheden van bacteriën groeien op het contactoppervlak tussen water en brandstof tot ze uit de brandstof naar de bodem van de tank zinken, waar zich snel biofilms en
slib vormen.
De bacteriën voeden zich met brandstof, maar de
microben eten de brandstof niet geheel op: ze breken de
koolstofketens af zodat de verbrandingseigenschappen
afnemen. Dit leidt tot:
• slecht (of helemaal niet) starten
• buitensporige rookvorming
• verminderd vermogen
MICROBIËLE CONTAMINATIE IS NIET BEPERKT TOT DIESEL
Vliegtuigbrandstoffen hebben met dezelfde problemen te kampen; vandaar de strikte beheersingsregimes voor de brandstoffen in die sector. Tot voor de introductie van een biogehalte bleef alleen benzine gespaard van microbiële contaminatie, maar benzine die bio-ethanol bevat lijdt er evenzeer onder.
Het veralgemeend gebruik van biobrandstoffen is voor brandstoffen een verandering die minstens zo diepgaand is als de omschakeling naar loodvrije benzine in de jaren 90. Kwaliteitsbeheer voor brandstoffen is niet langer alleen een kwestie voor raffinaderijen, scheepseigenaars en luchtvaartmaatschappijen: microbiële contaminatie belangt iedereen aan.
Biobrandstoffen